|
sofi
|
 |
« : Mayıs 08, 2007, 01:45:13 ÖÖ » |
|
Zihin Perdesi:
........
Tanrı merkezli dinsel anlayış şudur: "Biz sadece emirleri uygularız
gerisini düşünmeyiz. Neyin ne olduğunu O bilir!. Bizim gerisini
bilmemize gerek yoktur. Gerek olsaydı onu da bildirirdi. Bize düşen
sadece emirlere uyup emredilen ibadetlerimizi yapmaktır. Gerisini
sorgulayıp hikmetini ve nedenini araştırmak; tefekkür etmek, diğer
konularda fikir sahibi olmak bizim işimiz değildir..."
"Biz öleceğiz ve kıyamette dirilince her şey meydana çıkacak" zannı
da işte bu tanrı merkezli dinsel kabulün bir getirisidir!.
Madde dünyası gerçeklerine göre oluşturulmuş bu tür materyalist
dinsel anlayışlar ötesindeki, "Allah Rasulü ve son Nebi'si Muhammed
aleyhisselâm merkezli DİN anlayışı"na gelince...
Bütün Hakikat ehli tasavvuf önderlerinin anlayışı olan bu anlayışa
göre... (Ki Hacı Bektaş Velîden İmam Gazâliye, Abdulkadir Geylaniden,
kendisine "kibirli görünüyorsunuz" diyen kişiye "Bu kibir değil
Kibriyâdır" cevabını veren Şah Bahaeddin Nakşıbendi'ye ve isimlerini
sayamayacağımız kadar çok ustaya göre...)
"Hanif" kökenli Muhammed aleyhisselam, tanrı ve tanrılık kavramının
asla söz konusu olmadığını idrak etmiş bir kişi olarak putperest
kavmi içinde yaşarken, nihâyet 39 yaşında "Tanrı ve tanrılık kavramı
yoktur yalnızca ismi "Allah" olan vardır" (La ilâhe illa-Allah)
gerçeğini çeşitli tanrılara tapınan putperest topluma ilan etti.
Burada en öncelikli konu, ismi "ALLAH" olanın ne olduğunu fark
etmektir. İsmi "ALLAH" olan, bu konu eğer iyi irdelenirse,
görülecektir ki idrak edilesi ötelerdeki bir tanrı olmayıp, her
birimin ve şeyin derinindeki, cevherinde bir kuvvet ve kudrettir.
Her şey ve bireysel kendi dışına çevresine yönelerek değil, kendi
özüne ve derinine yönelerek o kuvvete ve kudrete ulaşır ve
ulaşabilirse de O varlık indinde birimsel "yok"luğunu fark
eder!. "Var olan yalnızca ALLAH imiş" der bir olarak!...
Bu anlayışta, göklerden insana inen melekler değil, insanın özünden,
derininden bilincine etki eden kuvvetler, ilim söz konusudur. Beyin
daima kendi veri tabanına ulaşanları ve veri tabanından açığa
çıkanları —Musavvir ismi sonucu— suretlendirerek bilinçte açığa
çıkardığı için, beyinler melekleri suretler şeklinde görür.
Allah Rasulü, ismi Allah olanın derinindeki hakikatinin
dillendirmesini gerçekleştirendir. O hakikatin ilim sıfatının, vahiy
yollu açığa çıkışı olayıdır.
Olay Batın'dan zahire doğrudur; gökten yeryüzündeki ete ve kemik
bedene doğru değildir.
O Hakikatin ilmi, "sünnetullah" denilen ismi "ALLAH" olanın evren
içre evrenlerde değişmez yasalarını "OKU"maya ve insanlara
kendilerine gerekli olduğu kadarıyla bu yasalara uygun olarak
yapılması gerekli olanları bildirmeye yönelik ise, buna da "nübüvvet"
deniliyor.
Zatı itibariyle "mutlak GAYB" (kesinlikle bilinemez) olan "ALLAH",
bizim tarafımızdan, ancak, Allah Rasulünün bildirdiği kadarıyla ve
O'nun bildirdikleri kapsamında bilinebilir.
Biz kafamızda kendi hevâ ve hayâlimize göre bir tanrı tasavvur
etmeyip; Allah Rasûlü'nün bize bildirdiği (Kur'ân ve Hadîslerle)
kapsamında tefekkür ederek ismi "ALLAH" olanı anlamaya çalışırız ve
sonuçta ortaya çıkanı da asla kayıtlamayız bildiklerimiz kadarıyla!.
Rasûlullah merkezli anlayışta, "Din" boyutsallık içeren evren içre
evrenlerdeki (âlemlerdeki) sistem ve düzenin adıdır!. Tüm evren içre
evrenler ve içindekiler kendilerini yaratan TEK ilim ve kudretin
eseri ve esiri olarak (mutlak teslimiyet içinde) varlıklarını
sürdürdükleri için de sistemin adı "İSLAM"dır!.
"Allah indinde Din İslam'dır" vurgulaması bu gerçeği anlatır.
Bu sebeple, Rasulullah merkezli anlayış, islam dinidir; tanrıya
dayalı inanış biçimleri ise sadece "dinsel anlayışlar"dır.
Rasulullah merkezli anlayışta işin ikinci en önemli yanı,
insanın "kurtuluşu" konusudur. Tüm birimler ve zerrelerin, holografik
gerçeklik açıklamasındaki üzere, "Zerre küllün aynasıdır" hadisince;
ismi "ALLAH" olanın bildirilen sıfat ve esmasının yansıtıcısı olarak
açığa çıkmalarıdır.
Bu olayı anlamanın yolu, tekten çoğa (tümden birime) şeklinde
düşünebilmekten geçer.
Eğer bu idrâk edilirse fark edilecektir ki, "ALLAH" ismine ait olarak
bildirilen sıfat ve esma, her insanda olduğu gibi bunların açığa
çıkışındaki bir mertebe-boyut hükmünde olan melekler dahi insanın
özünden, veri tabanından bilincine doğru açığa çıkan varlıklardır...
Sırasıyla Aliym, Mumit ve Hasiyb isimlerinden açığa çıkan kuvveler
olan Cebrail de böyledir, Azrail (dönüştüren) de; Münkir - Nekir
(muhasebe yapan) de!.
Rasulullah merkezli DİN anlayışında cansız ve bilinçsiz varlık
yoktur!. Çünkü her birim, ismi "ALLAH" olanın esmâsının
özellikleriyle vardır.
İnsan, yeryüzünde var olan canlılar içinde "acıma ve merhamet"
duygusuna ve dahi "Allah"ın muhteşem "sünnetullah"ını seyir
kapasitesine sahip olan tek varlıktır!. Bunun için de eşref-i
mahluktur!.
"Merhamet etmeyene merhamet edilmez"!.
Haşerat için:
"Her zarar vericiyi öldürün!"
şeklindeki Allah Rasûlü uyarılarını çok iyi anlamak ve değerlendirmek
gerekir.
Rasulullah merkezli DİN anlayışında başkasının yaşama hakkına saygı
duyan her insan yaşama hakkına sahiptir!.
Rasulullah merkezli DİN anlayışında, her birim yaratan tarafından,
Rabbi (özündeki esma mertebesi sonucu oluşan terkibi-bileşimi)
tarafından hangi amaca dönük olarak yaratılmışsa, ona o kolaylaşır ve
o da yaratılış amacını kolaylıkla gerçekleştirir.
Resulullah merkezli din anlayışının sonucudur ki yapılan ibadetler ve
çalışmalar, zikir, salat (dua-namaz), oruç vs., borç değil, bir
tanrıyı mutlu kılmak için değil; kişinin kendi özüne bahşedilmiş
Rabbanî yetenek ve özelliklerin açığa çıkartılması içindir... "Allah
rızası" diye bahsedilen şey, kişinin hakikatinin kemalatına
uygunluktur. O kemalata uygun davranış sonucunda, kişide o hakikatin
kemalatının bir özelliğinin açığa çıkması sonucunu doğurur otomatik
olarak!.
"İnsan için kendi çalışmasının sonuçlarından başka bir şey asla söz
konusu değildir" anlamındaki ayet düşünen beyinler (zihnii tutukluluk
yapmayanlar) için olayın ne olduğu hakkında yeterince açık bir
uyarıdır!.
Kısacası, "tanrı merkezli din anlayışı", ötelerdeki bir tanrıya
yönelen toplulukların yaşam biçimidir...
"Allah Rasulü Muhammed aleyhisselam merkezli din anlayışı" ise,
Rasulullah'ın açıkladığı "ALLAH"a imandan yola çıkıp, kendi özündeki
ilahi mertebelere ve o mertebelerdeki (boyutlardaki) yetenek ve
erişimi keşfe yönelmek tüm bunlar "insan"lar için olmalı.
Akıldan bir düşünce seçelim; bu düşünde ''kendini bilme' olsun ve
kendini bilmek ise bu -bizim- aklımızla zihnimizi tanıyabileceğimizi,
kendimizi tanıyabileceğimizi kısacası akılla kendimizi bileceğimizi
idrak edemiyorsak kendinimizi bilme düşüncesini ortaya koyamıyorsak
bu düşünce yok demektir. Bizi bilecek bir Tanrı bu yüzden olamıyacak.
Nebii olamayacaktır. Kendini bilme düşüncesini etrafımıza yaymıyorsak
kainata da yaymıyoruz demektir.
|
SITEMAPS 
